Ellen Korth: The Fabric Of Time

Ellen Korth: The Fabric Of Time



mocht je me vergeten wil ik dat je één ding weet als ik kijk naar de kristal maan de rode dak wat vragen hesbaye we gaan als ik bij het vuur gezeten de ongrijpbare afnemen over rimpelig lijn van brandhout weet je dat alles mee tot jouw voet alsof alles wat bestaat geuren licht meta de scheepjes zijn wie vaag en ariël eilanden die me verwachten welnu dan als beetje bij beetje jouw liefde voor mij minder wordt zal beetje bij beetje mijn liefde voor jou minder worden als je me plotseling van geen zoek me niet want ik zal je reeds vergeten zijn als je de wind van vlaggen die door mijn leven waait waanzinnig en lang vindt en je besluit maar aan de oever te laten van het hart waarin ik wortel bedenk dat op die dag op dat uur ik mijn armen opzij heffen dat mijn wortels naar buiten komen om andere grond te zoeken maar als je dag na dag puur natuur voelt om verzon het lief dat je voor mij bestemd bent als dag na dag een bloem aan je lippen ontstijgt om mij te zoeken ach dan alle liefste komt dat vurige me op in mijn blust niets over het vergeten mijn liefde voedt zich aan jou liefde zolang je leeft zal mijn liefde in jouw armen zijn zonder mijn armen te verlaten [Muziek]


One thought on “Ellen Korth: The Fabric Of Time

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *